Futuro
attivo, medio e passivo
Tempo derivato, regolare sul tema lungo δω-: si coniuga come λύω.
Indicativo
| attivo | medio | passivo | |
|---|---|---|---|
| 1ª sing. | δώσω | δώσομαι | δοθήσομαι |
| 2ª sing. | δώσεις | δώσῃ | δοθήσῃ |
| 3ª sing. | δώσει | δώσεται | δοθήσεται |
| 1ª plur. | δώσομεν | δωσόμεθα | δοθησόμεθα |
| 2ª plur. | δώσετε | δώσεσθε | δοθήσεσθε |
| 3ª plur. | δώσουσι(ν) | δώσονται | δοθήσονται |
| 2ª duale | δώσετον | δώσεσθον | δοθήσεσθον |
| 3ª duale | δώσετον | δώσεσθον | δοθήσεσθον |
Ottativo
| attivo | medio | passivo | |
|---|---|---|---|
| 1ª sing. | δώσοιμι | δωσοίμην | δοθησοίμην |
| 2ª sing. | δώσοις | δώσοιο | δοθήσοιο |
| 3ª sing. | δώσοι | δώσοιτο | δοθήσοιτο |
| 1ª plur. | δώσοιμεν | δωσοίμεθα | δοθησοίμεθα |
| 2ª plur. | δώσοιτε | δώσοισθε | δοθήσοισθε |
| 3ª plur. | δώσοιεν | δώσοιντο | δοθήσοιντο |
| 2ª duale | δώσοιτον | δώσοισθον | δοθήσοισθον |
| 3ª duale | δωσοίτην | δωσοίσθην | δοθησοίσθην |
Infinito
| attivo | medio | passivo |
|---|---|---|
| δώσειν | δώσεσθαι | δοθήσεσθαι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | δώσων | δώσουσα | δῶσον |
| Gen. sing. | δώσοντος | δωσούσης | δώσοντος |
| Dat. sing. | δώσοντι | δωσούσῃ | δώσοντι |
| Acc. sing. | δώσοντα | δώσουσαν | δῶσον |
| Nom. plur. | δώσοντες | δώσουσαι | δώσοντα |
| Gen. plur. | δωσόντων | δωσουσῶν | δωσόντων |
| Dat. plur. | δώσουσι(ν) | δωσούσαις | δώσουσι(ν) |
| Acc. plur. | δώσοντας | δωσούσας | δώσοντα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | δωσόμενος | δωσομένη | δωσόμενον |
| Gen. sing. | δωσομένου | δωσομένης | δωσομένου |
| Dat. sing. | δωσομένῳ | δωσομένῃ | δωσομένῳ |
| Acc. sing. | δωσόμενον | δωσομένην | δωσόμενον |
| Nom. plur. | δωσόμενοι | δωσόμεναι | δωσόμενα |
| Gen. plur. | δωσομένων | δωσομένων | δωσομένων |
| Dat. plur. | δωσομένοις | δωσομέναις | δωσομένοις |
| Acc. plur. | δωσομένους | δωσομένας | δωσόμενα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | δοθησόμενος | δοθησομένη | δοθησόμενον |
| Gen. sing. | δοθησομένου | δοθησομένης | δοθησομένου |
| Dat. sing. | δοθησομένῳ | δοθησομένῃ | δοθησομένῳ |
| Acc. sing. | δοθησόμενον | δοθησομένην | δοθησόμενον |
| Nom. plur. | δοθησόμενοι | δοθησόμεναι | δοθησόμενα |
| Gen. plur. | δοθησομένων | δοθησομένων | δοθησομένων |
| Dat. plur. | δοθησομένοις | δοθησομέναις | δοθησομένοις |
| Acc. plur. | δοθησομένους | δοθησομένας | δοθησόμενα |