Presente
εἰμί — essere
Il verbo essere non ha diàtesi (una sola serie di forme): indicativo, congiuntivo, ottativo e imperativo.
Indicativo
| 1ª sing. | εἰμί |
| 2ª sing. | εἶ |
| 3ª sing. | ἐστί(ν) |
| 1ª plur. | ἐσμέν |
| 2ª plur. | ἐστέ |
| 3ª plur. | εἰσί(ν) |
| 2ª duale | ἐστόν |
| 3ª duale | ἐστόν |
Congiuntivo
| 1ª sing. | ὦ |
| 2ª sing. | ᾖς |
| 3ª sing. | ᾖ |
| 1ª plur. | ὦμεν |
| 2ª plur. | ἦτε |
| 3ª plur. | ὦσι(ν) |
| 2ª duale | ἦτον |
| 3ª duale | ἦτον |
Ottativo
| 1ª sing. | εἴην |
| 2ª sing. | εἴης |
| 3ª sing. | εἴη |
| 1ª plur. | εἶμεν |
| 2ª plur. | εἶτε |
| 3ª plur. | εἶεν |
| 2ª duale | εἶτον |
| 3ª duale | εἴτην |
Imperativo
| 2ª sing. | ἴσθι |
| 3ª sing. | ἔστω |
| 2ª plur. | ἔστε |
| 3ª plur. | ἔστων |
| 2ª duale | ἔστον |
| 3ª duale | ἔστων |
Infinito
| εἶναι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | ὤν | οὖσα | ὄν |
| Gen. sing. | ὄντος | οὔσης | ὄντος |
| Dat. sing. | ὄντι | οὔσῃ | ὄντι |
| Acc. sing. | ὄντα | οὖσαν | ὄν |
| Nom. plur. | ὄντες | οὖσαι | ὄντα |
| Gen. plur. | ὄντων | οὐσῶν | ὄντων |
| Dat. plur. | οὖσι(ν) | οὔσαις | οὖσι(ν) |
| Acc. plur. | ὄντας | οὔσας | ὄντα |