Futuro
attivo, medio e passivo
Ha solo indicativo, ottativo, infinito e participio: niente congiuntivo né imperativo.
Indicativo
| attivo | medio | passivo | |
|---|---|---|---|
| 1ª sing. | λύσω | λύσομαι | λυθήσομαι |
| 2ª sing. | λύσεις | λύσῃ | λυθήσῃ |
| 3ª sing. | λύσει | λύσεται | λυθήσεται |
| 1ª plur. | λύσομεν | λυσόμεθα | λυθησόμεθα |
| 2ª plur. | λύσετε | λύσεσθε | λυθήσεσθε |
| 3ª plur. | λύσουσι(ν) | λύσονται | λυθήσονται |
| 2ª duale | λύσετον | λύσεσθον | λυθήσεσθον |
| 3ª duale | λύσετον | λύσεσθον | λυθήσεσθον |
Ottativo
| attivo | medio | passivo | |
|---|---|---|---|
| 1ª sing. | λύσοιμι | λυσοίμην | λυθησοίμην |
| 2ª sing. | λύσοις | λύσοιο | λυθήσοιο |
| 3ª sing. | λύσοι | λύσοιτο | λυθήσοιτο |
| 1ª plur. | λύσοιμεν | λυσοίμεθα | λυθησοίμεθα |
| 2ª plur. | λύσοιτε | λύσοισθε | λυθήσοισθε |
| 3ª plur. | λύσοιεν | λύσοιντο | λυθήσοιντο |
| 2ª duale | λύσοιτον | λύσοισθον | λυθήσοισθον |
| 3ª duale | λυσοίτην | λυσοίσθην | λυθησοίσθην |
Infinito
| attivo | medio | passivo |
|---|---|---|
| λύσειν | λύσεσθαι | λυθήσεσθαι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | λύσων | λύσουσα | λῦσον |
| Gen. sing. | λύσοντος | λυσούσης | λύσοντος |
| Dat. sing. | λύσοντι | λυσούσῃ | λύσοντι |
| Acc. sing. | λύσοντα | λύσουσαν | λῦσον |
| Nom. plur. | λύσοντες | λύσουσαι | λύσοντα |
| Gen. plur. | λυσόντων | λυσουσῶν | λυσόντων |
| Dat. plur. | λύσουσι(ν) | λυσούσαις | λύσουσι(ν) |
| Acc. plur. | λύσοντας | λυσούσας | λύσοντα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | λυσόμενος | λυσομένη | λυσόμενον |
| Gen. sing. | λυσομένου | λυσομένης | λυσομένου |
| Dat. sing. | λυσομένῳ | λυσομένῃ | λυσομένῳ |
| Acc. sing. | λυσόμενον | λυσομένην | λυσόμενον |
| Nom. plur. | λυσόμενοι | λυσόμεναι | λυσόμενα |
| Gen. plur. | λυσομένων | λυσομένων | λυσομένων |
| Dat. plur. | λυσομένοις | λυσομέναις | λυσομένοις |
| Acc. plur. | λυσομένους | λυσομένας | λυσόμενα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | λυθησόμενος | λυθησομένη | λυθησόμενον |
| Gen. sing. | λυθησομένου | λυθησομένης | λυθησομένου |
| Dat. sing. | λυθησομένῳ | λυθησομένῃ | λυθησομένῳ |
| Acc. sing. | λυθησόμενον | λυθησομένην | λυθησόμενον |
| Nom. plur. | λυθησόμενοι | λυθησόμεναι | λυθησόμενα |
| Gen. plur. | λυθησομένων | λυθησομένων | λυθησομένων |
| Dat. plur. | λυθησομένοις | λυθησομέναις | λυθησομένοις |
| Acc. plur. | λυθησομένους | λυθησομένας | λυθησόμενα |