Perfetto
attivo e medio-passivo
Medio e passivo identici. Congiuntivo e ottativo sono perifrastici (participio perfetto + εἰμί); l’imperativo attivo è raro.
Indicativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | λέλυκα | λέλυμαι |
| 2ª sing. | λέλυκας | λέλυσαι |
| 3ª sing. | λέλυκε(ν) | λέλυται |
| 1ª plur. | λελύκαμεν | λελύμεθα |
| 2ª plur. | λελύκατε | λέλυσθε |
| 3ª plur. | λελύκασι(ν) | λέλυνται |
| 2ª duale | λελύκατον | λέλυσθον |
| 3ª duale | λελύκατον | λέλυσθον |
Congiuntivo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | λελυκὼς ὦ | λελυμένος ὦ |
| 2ª sing. | λελυκὼς ᾖς | λελυμένος ᾖς |
| 3ª sing. | λελυκὼς ᾖ | λελυμένος ᾖ |
| 1ª plur. | λελυκότες ὦμεν | λελυμένοι ὦμεν |
| 2ª plur. | λελυκότες ἦτε | λελυμένοι ἦτε |
| 3ª plur. | λελυκότες ὦσι(ν) | λελυμένοι ὦσι(ν) |
| 2ª duale | λελυκότε ἦτον | λελυμένω ἦτον |
| 3ª duale | λελυκότε ἦτον | λελυμένω ἦτον |
Ottativo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | λελυκὼς εἴην | λελυμένος εἴην |
| 2ª sing. | λελυκὼς εἴης | λελυμένος εἴης |
| 3ª sing. | λελυκὼς εἴη | λελυμένος εἴη |
| 1ª plur. | λελυκότες εἶμεν | λελυμένοι εἶμεν |
| 2ª plur. | λελυκότες εἶτε | λελυμένοι εἶτε |
| 3ª plur. | λελυκότες εἶεν | λελυμένοι εἶεν |
| 2ª duale | λελυκότε εἶτον | λελυμένω εἶτον |
| 3ª duale | λελυκότε εἴτην | λελυμένω εἴτην |
Imperativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 2ª sing. | λέλυκε | λέλυσο |
| 3ª sing. | λελυκέτω | λελύσθω |
| 2ª plur. | λελύκετε | λέλυσθε |
| 3ª plur. | λελυκόντων | λελύσθων |
| 2ª duale | λελύκετον | λέλυσθον |
| 3ª duale | λελυκέτων | λελύσθων |
Infinito
| attivo | medio-passivo |
|---|---|
| λελυκέναι | λελύσθαι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | λελυκώς | λελυκυῖα | λελυκός |
| Gen. sing. | λελυκότος | λελυκυίας | λελυκότος |
| Dat. sing. | λελυκότι | λελυκυίᾳ | λελυκότι |
| Acc. sing. | λελυκότα | λελυκυῖαν | λελυκός |
| Nom. plur. | λελυκότες | λελυκυῖαι | λελυκότα |
| Gen. plur. | λελυκότων | λελυκυιῶν | λελυκότων |
| Dat. plur. | λελυκόσι(ν) | λελυκυίαις | λελυκόσι(ν) |
| Acc. plur. | λελυκότας | λελυκυίας | λελυκότα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | λελυμένος | λελυμένη | λελυμένον |
| Gen. sing. | λελυμένου | λελυμένης | λελυμένου |
| Dat. sing. | λελυμένῳ | λελυμένῃ | λελυμένῳ |
| Acc. sing. | λελυμένον | λελυμένην | λελυμένον |
| Nom. plur. | λελυμένοι | λελυμέναι | λελυμένα |
| Gen. plur. | λελυμένων | λελυμένων | λελυμένων |
| Dat. plur. | λελυμένοις | λελυμέναις | λελυμένοις |
| Acc. plur. | λελυμένους | λελυμένας | λελυμένα |