Perfetto
attivo e medio-passivo
Tempo derivato. Congiuntivo e ottativo sono perifrastici (participio + εἰμί).
Indicativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | πεποίηκα | πεποίημαι |
| 2ª sing. | πεποίηκας | πεποίησαι |
| 3ª sing. | πεποίηκε(ν) | πεποίηται |
| 1ª plur. | πεποιήκαμεν | πεποιήμεθα |
| 2ª plur. | πεποιήκατε | πεποίησθε |
| 3ª plur. | πεποιήκασι(ν) | πεποίηνται |
| 2ª duale | πεποιήκατον | πεποίησθον |
| 3ª duale | πεποιήκατον | πεποίησθον |
Congiuntivo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | πεποιηκὼς ὦ | πεποιημένος ὦ |
| 2ª sing. | πεποιηκὼς ᾖς | πεποιημένος ᾖς |
| 3ª sing. | πεποιηκὼς ᾖ | πεποιημένος ᾖ |
| 1ª plur. | πεποιηκότες ὦμεν | πεποιημένοι ὦμεν |
| 2ª plur. | πεποιηκότες ἦτε | πεποιημένοι ἦτε |
| 3ª plur. | πεποιηκότες ὦσι(ν) | πεποιημένοι ὦσι(ν) |
| 2ª duale | πεποιηκότε ἦτον | πεποιημένω ἦτον |
| 3ª duale | πεποιηκότε ἦτον | πεποιημένω ἦτον |
Ottativo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | πεποιηκὼς εἴην | πεποιημένος εἴην |
| 2ª sing. | πεποιηκὼς εἴης | πεποιημένος εἴης |
| 3ª sing. | πεποιηκὼς εἴη | πεποιημένος εἴη |
| 1ª plur. | πεποιηκότες εἶμεν | πεποιημένοι εἶμεν |
| 2ª plur. | πεποιηκότες εἶτε | πεποιημένοι εἶτε |
| 3ª plur. | πεποιηκότες εἶεν | πεποιημένοι εἶεν |
| 2ª duale | πεποιηκότε εἶτον | πεποιημένω εἶτον |
| 3ª duale | πεποιηκότε εἴτην | πεποιημένω εἴτην |
Imperativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 2ª sing. | πεποίηκε | πεποίησο |
| 3ª sing. | πεποιηκέτω | πεποιήσθω |
| 2ª plur. | πεποιήκετε | πεποίησθε |
| 3ª plur. | πεποιηκόντων | πεποιήσθων |
| 2ª duale | πεποιήκετον | πεποίησθον |
| 3ª duale | πεποιηκέτων | πεποιήσθων |
Infinito
| attivo | medio-passivo |
|---|---|
| πεποιηκέναι | πεποιήσθαι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | πεποιηκώς | πεποιηκυῖα | πεποιηκός |
| Gen. sing. | πεποιηκότος | πεποιηκυίας | πεποιηκότος |
| Dat. sing. | πεποιηκότι | πεποιηκυίᾳ | πεποιηκότι |
| Acc. sing. | πεποιηκότα | πεποιηκυῖαν | πεποιηκός |
| Nom. plur. | πεποιηκότες | πεποιηκυῖαι | πεποιηκότα |
| Gen. plur. | πεποιηκότων | πεποιηκυιῶν | πεποιηκότων |
| Dat. plur. | πεποιηκόσι(ν) | πεποιηκυίαις | πεποιηκόσι(ν) |
| Acc. plur. | πεποιηκότας | πεποιηκυίας | πεποιηκότα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | πεποιημένος | πεποιημένη | πεποιημένον |
| Gen. sing. | πεποιημένου | πεποιημένης | πεποιημένου |
| Dat. sing. | πεποιημένῳ | πεποιημένῃ | πεποιημένῳ |
| Acc. sing. | πεποιημένον | πεποιημένην | πεποιημένον |
| Nom. plur. | πεποιημένοι | πεποιημέναι | πεποιημένα |
| Gen. plur. | πεποιημένων | πεποιημένων | πεποιημένων |
| Dat. plur. | πεποιημένοις | πεποιημέναις | πεποιημένοις |
| Acc. plur. | πεποιημένους | πεποιημένας | πεποιημένα |