Perfetto
attivo e medio-passivo
Tempo derivato. Congiuntivo e ottativo sono perifrastici (participio + εἰμί).
Indicativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | τετίμηκα | τετίμημαι |
| 2ª sing. | τετίμηκας | τετίμησαι |
| 3ª sing. | τετίμηκε(ν) | τετίμηται |
| 1ª plur. | τετιμήκαμεν | τετιμήμεθα |
| 2ª plur. | τετιμήκατε | τετίμησθε |
| 3ª plur. | τετιμήκασι(ν) | τετίμηνται |
| 2ª duale | τετιμήκατον | τετίμησθον |
| 3ª duale | τετιμήκατον | τετίμησθον |
Congiuntivo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | τετιμηκὼς ὦ | τετιμημένος ὦ |
| 2ª sing. | τετιμηκὼς ᾖς | τετιμημένος ᾖς |
| 3ª sing. | τετιμηκὼς ᾖ | τετιμημένος ᾖ |
| 1ª plur. | τετιμηκότες ὦμεν | τετιμημένοι ὦμεν |
| 2ª plur. | τετιμηκότες ἦτε | τετιμημένοι ἦτε |
| 3ª plur. | τετιμηκότες ὦσι(ν) | τετιμημένοι ὦσι(ν) |
| 2ª duale | τετιμηκότε ἦτον | τετιμημένω ἦτον |
| 3ª duale | τετιμηκότε ἦτον | τετιμημένω ἦτον |
Ottativo (perifrastico)
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 1ª sing. | τετιμηκὼς εἴην | τετιμημένος εἴην |
| 2ª sing. | τετιμηκὼς εἴης | τετιμημένος εἴης |
| 3ª sing. | τετιμηκὼς εἴη | τετιμημένος εἴη |
| 1ª plur. | τετιμηκότες εἶμεν | τετιμημένοι εἶμεν |
| 2ª plur. | τετιμηκότες εἶτε | τετιμημένοι εἶτε |
| 3ª plur. | τετιμηκότες εἶεν | τετιμημένοι εἶεν |
| 2ª duale | τετιμηκότε εἶτον | τετιμημένω εἶτον |
| 3ª duale | τετιμηκότε εἴτην | τετιμημένω εἴτην |
Imperativo
| attivo | medio-passivo | |
|---|---|---|
| 2ª sing. | τετίμηκε | τετίμησο |
| 3ª sing. | τετιμηκέτω | τετιμήσθω |
| 2ª plur. | τετιμήκετε | τετίμησθε |
| 3ª plur. | τετιμηκόντων | τετιμήσθων |
| 2ª duale | τετιμήκετον | τετίμησθον |
| 3ª duale | τετιμηκέτων | τετιμήσθων |
Infinito
| attivo | medio-passivo |
|---|---|
| τετιμηκέναι | τετιμήσθαι |
Participio
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | τετιμηκώς | τετιμηκυῖα | τετιμηκός |
| Gen. sing. | τετιμηκότος | τετιμηκυίας | τετιμηκότος |
| Dat. sing. | τετιμηκότι | τετιμηκυίᾳ | τετιμηκότι |
| Acc. sing. | τετιμηκότα | τετιμηκυῖαν | τετιμηκός |
| Nom. plur. | τετιμηκότες | τετιμηκυῖαι | τετιμηκότα |
| Gen. plur. | τετιμηκότων | τετιμηκυιῶν | τετιμηκότων |
| Dat. plur. | τετιμηκόσι(ν) | τετιμηκυίαις | τετιμηκόσι(ν) |
| Acc. plur. | τετιμηκότας | τετιμηκυίας | τετιμηκότα |
| caso | maschile | femminile | neutro |
|---|---|---|---|
| Nom. sing. | τετιμημένος | τετιμημένη | τετιμημένον |
| Gen. sing. | τετιμημένου | τετιμημένης | τετιμημένου |
| Dat. sing. | τετιμημένῳ | τετιμημένῃ | τετιμημένῳ |
| Acc. sing. | τετιμημένον | τετιμημένην | τετιμημένον |
| Nom. plur. | τετιμημένοι | τετιμημέναι | τετιμημένα |
| Gen. plur. | τετιμημένων | τετιμημένων | τετιμημένων |
| Dat. plur. | τετιμημένοις | τετιμημέναις | τετιμημένοις |
| Acc. plur. | τετιμημένους | τετιμημένας | τετιμημένα |